Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

Ακτιβισμός στα social media


   Σ’ ένα πρόσφατο άρθρο του στο περιοδικό New Yorker, ο συγγραφέας Malcolm Gladwell, έκανε δριμεία κριτική στους ευαγγελιστές των social media.
Ουσιαστικά, ο συγγραφέας είπε ότι ο ακτιβισμός στα social media είναι αναποτελεσματικός. Μ’ άλλα λόγια, κατά τον Gladwell, αυτό που γίνεται στα social media δεν είναι καν ακτιβισμός, αλλά μια μορφή συμμετοχής των χρηστών σε κάποιες δημόσιες εκδηλώσεις στήριξης και διαμαρτυρίας διάφορων τάσεων. Η επιχειρηματολογία του βασίζεται στη διάκριση των όρων ακτιβισμός και social media.
Απ’ τη μια ο ακτιβισμός είναι μια υψηλού ρίσκου δράση, απαιτεί ισχυρούς δεσμούς μεταξύ των συμμετεχόντων, μια ιεραρχική δομή οργάνωσης και πραγματικές θυσίες απ’ την πλευρά των πολιτών, ενώ απ’ την άλλη τα social media αφορούν σε χαμηλού ρίσκου δραστηριοποίηση, δημιουργούν χαλαρούς δεσμούς μεταξύ των χρηστών, βασίζονται σε δίκτυα κι όχι ιεραρχίες, ενώ δεν αξιώνουν πραγματικές θυσίες, μερικά κλικ μπορούν να είναι αρκετά. Ως διάκριση όρων, το σχήμα του Gladwell γενικά με βρίσκει σύμφωνο.
Τόσο ο ακτιβισμός όσο και τα social media έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά που περιγράφει. Το λάθος όμως που κάνει ο αρθρογράφος είναι ότι θεωρεί αυτές τις δομικές διαφορές αξεπέραστες, ότι ουσιαστικά ακτιβισμός μέσω των social media δεν θα μπορέσει ποτέ να υπάρξει. Νομίζω ότι η πραγματικότητα ολοένα και πιο συχνά θα τον διαψεύδει. Τα social media είναι σχετικά νέα υπόθεση: ακόμα πειραματιζόμαστε, ακόμα δοκιμάζουμε. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν θετικά δείγματα ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης πολιτών. Στην υπόθεση των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων, που με αφορά και προσωπικά, μπορεί να μη ξεχύθηκαν χιλιάδες άνθρωποι στους δρόμους, αλλά δημιουργήθηκε μια δυναμική μέσω των social media, που επί δέκα χρόνια ήταν αδιανόητη μόνο με την αποσπασματική κάλυψη των παραδοσιακών Μέσων.
Φυσικά, τα social media δεν είναι πανάκεια. Ο ακτιβισμός απαιτεί όντως δέσμευση, ισχυρούς δεσμούς, δομές που ευνοούν την λήψη αποφάσεων, τη στρατηγική, κι έχει μεγάλο ρίσκο ενώ τα social media, όπως βλέπουμε στο facebook ευνοούν τα ανέξοδα κλικ, μια πρακτική εξαιρετικά αλλοτριωτική, που θέλει τους χρήστες να συμμετέχουν σε δεκάδες κι εκατοντάδες διαμαρτυρίες χωρίς ουσιαστικά να φέρνουν οποιοδήποτε αποτέλεσμα ή να συνδέονται με κάποιο ουσιαστικό τρόπο μεταξύ τους. Αλλά βέβαια, είμαστε ακόμα στην αρχή. Ο Gladwell τιτλοφορεί το άρθρο του Small Change (Μικρή Αλλαγή) με υπότιτλο The revolution will not be tweeted (Η επανάσταση δε θα γίνει τουήτ). Όμως πολλές μικρές αλλαγές μπορούν να οδηγήσουν σε μια μεγαλύτερη, και η όποια επανάσταση μπορεί να κρυφτεί σε χιλιάδες τουήτς… Τα παραδείγματα αλλάζουν. Μπορεί να μην ευνοείται μια μεγάλη δομική αλλαγή μέσω των social media, αλλά μπορούν να επιταχυνθούν εξελίξεις, να δημιουργηθούν δυναμικές, να πιεστούν αρμόδιοι, να κινητοποιηθούν πολίτες και να αυτο-οργανωθούν.
Για το τελευταίο, αυτό που λέει ο Gladwell είναι ενδιαφέρον. Τα δίκτυα δεν είναι αποτελεσματικά, λέει, γιατί δημιουργούν χαοτικές συνθήκες, οι οποίες αποτρέπουν την κεντρική λήψη αποφάσεων και την εκπόνηση στρατηγικών, ενώ όλες οι αποτελεσματικές οργανώσεις στηρίζονται σε ιεραρχίες. Τα social media είναι μ’ άλλα λόγια «σκορποχώρι», ενώ ο ακτιβισμός απαιτεί δομή στρατού. Και πάλι ο Gladwell αποκλείει το ενδεχόμενο αυτές οι δύο αντικρουόμενες δομές να συνεργάζονται στη βάση συγκεκριμένης ατζέντας, διατηρώντας την αυτονομία τους στη γενική εικόνα. Συχνά, τα social media κάνουν τη δουλειά του ενορχηστρωτή και του «στρατολόγου», συνιστούν δηλαδή ένα στάδιο ή ένα μέρος ενός ακτιβισμού.
Καταληκτικά: ενώ ο Gladwell αριστεύει στην ανάλυση, αδυνατεί ή δε θέλει να εμπνεύσει ή να εμπνευστεί κάποιου είδους σύνθεση, κάτι που είναι κατά τη γνώμη μου ζητούμενο σήμερα. Ακτιβισμός στα social media μπορεί να υπάρξει, αν υπάρχει συγκεκριμένο αίτημα κι έστω ένας τουλάχιστον χρήστης που το υποστηρίζει. Από εκεί και πέρα, όλα είναι ανοικτά. Είτε θα ακολουθηθεί ο πράγματι αποτελεσματικός δρόμος των παραδοσιακών ακτιβισμών, της δέσμεσυης, της οργάνωσης, του υψηλού ρίσκου κ.λπ. είτε της φούσκας των ανέξοδων κλικ του facebook. Εξαρτάται απ’ τους χρήστες, όχι απ’ το Μέσο. Το Μέσο όσο αποκλείει τον ακτιβισμό τόσο του δίνει και νέες ευκαιρίες. Εμείς είμαστε το Μέσο, που λέει κι ο Νταν Γκίλμορ. Απ’ το δωμάτιό μας, μπορεί να μη γίνει η επανάσταση όπως τη φαντάζεται ο Gladwell, αλλά πολλές μικρές αλλαγές, που θα μεταφερθούν στον πραγματικό χώρο, και θα κάνουν μια μεγαλύτερη. Εκτός κι αν στην πορεία αλλοτριωθούμε. Τότε θα φταίει όμως μόνο το Μέσο; Ή συνολικότερα η κοινωνική μας οργάνωση; Νομίζω ότι απ’ το να συζητάμε διαρκώς θεωρητικά για τα ίδια τα Μέσα, είναι προτιμότερο να δοκιμάζουμε τις αντοχές, τα όρια και τις δυνατότητές τους προς το συμφέρον του κοινού καλού. Και να μιλάμε αφού έχουμε επιτύχει ή αποτύχει σε κάτι. Και γιατί όχι; Να το μοιραζόμαστε με τους άλλους στο twitter!
Του Μανώλη Ανδριωτάκη από το http://andriotakis.wordpress.com/

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010

Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

Προωθούμενο νομοσχέδιο καθιστά τον παγκόσμιο ιστό κτήμα των ΗΠΑ

Ανησυχίες για την τεράστια δύναμη που παραχωρεί στον πρόεδρο των ΗΠΑ προκαλεί το προωθούμενο στη Γερουσία νομοσχέδιο S.3480, με στόχο την «Προστασία του Κυβερνοχώρου ως Εθνικό Κτήμα». Σύμφωνα με το νομοθέτημα, το οποίο πρότεινε ο γερουσιαστής Joe Lieberman, ολόκληρο το διαδίκτυο, ο παγκόσμιος ιστός και οτιδήποτε μέσα σε αυτόν, κατοχυρώνονται ως «εθνική περιουσία» των Ηνωμένων Πολιτειών και επιδιώκει να παραχωρήσει την εξουσία στον πρόεδρο της χώρας, Barack Obama, να αναλάβει τον έλεγχο σε μεγάλα μέρη του, χωρίς επίβλεψη, κατά τη διάρκεια «Εθνικής Έκτακτης Κατάστασης στον Κυβερνοχώρο», κάτι το οποίο θα μπορεί να κηρύξει ανά πάσα στιγμή ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
Εύκολα μπορεί κανείς να εντοπίσει το πιο αμφιλεγόμενο σημείο του νομοθετήματος έκτασης 200 σελίδων, το οποίο αποκαλείται επίσης «διακόπτης σβησίματος» (kill switch). Το S.3480 παραχωρεί στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών την εξουσία να απενεργοποιήσει το διαδίκτυο σε ολόκληρο τον πλανήτη για λόγους εθνικής ασφάλειας. Ο γερουσιαστής Collins, υποστηρικτής του νομοθετήματος, υποστήριξε ότι είναι απαραίτητο προκειμένου να αποτραπεί μια «διαδικτυακή 11η Σεπτεμβρίου».
Το S.3480 αποτελεί εντυπωσιακή απόπειρα παραχώρησης εξαιρετικά μεγάλων εξουσιών στον πρόεδρο των ΗΠΑ, ισχυριζόμενο ότι μεγάλο μέρος της παγκόσμιας οικονομίας αποτελεί συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο των Ηνωμένων Πολιτειών και επιπλέον διεκδικεί το δικαίωμα να εθνικοποιήσει ή να καταστρέψει μέρος του ή και το σύνολο του διαδικτύου, με το «έτσι θέλω».
Η είδηση προκαλεί ανησυχίες στο εσωτερικό των ΗΠΑ και φυσικά, σοκ στο εξωτερικό, στις άλλες χώρες οι οποίες βλέπουν τις ΗΠΑ να επιχειρούν να εξουσιάσουν το διαδίκτυο ως περιουσία τους, να επιχειρούν να αποκτήσουν την εξουσία για να το καταστήσουν άχρηστο ενώ οι ίδιες αποκόπτονται από τον παγκόσμιο κυβερνοχώρο.
Ο ανεξάρτητος (πρώην Δημοκρατικός) γερουσιαστής του Κονέκτικατ Joseph Lieberman που παρουσίασε το S. 3480 στις 16 Ιουνίου, επέμεινε ότι η πραγματικότητα πλέον είναι πως ο παγκόσμιος ιστός αποτελεί «αναγκαιότητα της μοντέρνας ζωής» και αυτό επέβαλλε τη δημιουργία του επίμαχου νομοθετήματος.
Ολόκληρο το κείμενο του νομοσχεδίου βρίσκεται εδώ

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

Πλωτή μονάδα οικολογικής αφαλάτωσης,

Παγκοσμίως πρώτη Πλωτή μονάδα οικολογικής αφαλάτωσης, έργο της Ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου Αιγαίου με τους καθηγητές Ν. Νικητάκο, Θ. Λίλα και N. Βατίστα.

First in the world floating unit of ecological desalination Project Research team of Aegean University professors N. Nikitakis; T. and Lilla N. Vatistas.
 

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΓΙΑΤΡΩΝ ΥΠΟ ΤΗΝ CIA, ΣΕ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ...

Έκθεση της οργάνωσης Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (PHR) αναφέρει ότι αμερικανοί γιατροί, μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, πραγματοποίησαν πειράματα σε κρατούμενους, οι οποίοι φέρονταν να είχαν σχέση με την τρομοκρατία. Η οργάνωση ζητά την άμεση έναρξη έρευνας.
Η έκθεση της οργάνωσης βασίστηκε σε δημόσια έγγραφα και αναφέρει ότι οι γιατροί που εργάζονταν υπό τις διαταγές της CIA δεν αρκούνταν μόνο στην «παρακολούθηση» βίαιων ανακρίσεων που γίνονταν στους «υψηλής σημασίας κρατούμενους», αλλά «έβγαζαν και γενικά συμπεράσματα προκειμένου να βελτιώσουν τις μεθόδους» της ανάκρισης.
Επιπλέον, στόχος τους ήταν να μπορούν «δικαιολογούν νομικά», όπως αναφέρει η έκθεση, αυτές τις πρακτικές στις περιπτώσεις που οι πράκτορες που συμμετείχαν στις ανακρίσεις κατηγορούνταν για βασανισμό.
Σύμφωνα με την οργάνωση Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, τουλάχιστον 14 κρατούμενοι είχαν εξαφανιστεί στις μυστικές φυλακές της CIA μεταξύ του τέλους του 2001 και του Σεπτεμβρίου του 2006, οπότε και επανεμφανίστηκαν στο Γκουαντάναμο.
Μεταξύ αυτών τουλάχιστον δύο υποβλήθηκαν σε προσομοίωση πνιγμού, ενώ όλοι υποβλήθηκαν σε προγράμματα στέρησης ύπνου, αναγκαστικής γύμνιας ή ακόμα και σε έκθεση σε ακραίες θερμοκρασίες, σύμφωνα με τα δημόσια έγγραφα.
Τα έγγραφα, τα οποία χρησιμοποίησε η PHR, αν και λογοκριμένα σε μεγάλο βαθμό, σύμφωνα με την οργάνωση αποκαλύπτουν ότι οι ΗΠΑ είχαν δημιουργήσει μετά την 11η Σεπτεμβρίου μία λίστα «βελτιωμένων τεχνικών ανάκρισης» που αργότερα δικαιολογήθηκε από το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης.
Σύμφωνα με την PHR, οι γιατροί που συμμετείχαν σε αυτό το πρόγραμμα «συνέλεγαν ιατρικές πληροφορίες» για τις συνέπειες των «βελτιωμένων τεχνικών», οι οποίες αργότερα «χρησιμοποιήθηκαν για να επινοηθούν, να αναπτυχθούν και να εφαρμοστούν νέες μέθοδοι προσομοίωσης πνιγμού».

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010

Ο καλός καταναλωτής

Ο δημιουργός του βίντεο Neil Boorman είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος και μουσικός παραγωγός. Ζει στο Λονδίνο κι έχει δημιουργήσει την ιστοσελίδα bonfireofthebrands.com στην οποία καταγράφει «τη μάχη να ζει κανείς μέσα σε μια κουλτούρα καταναλωτισμού από την οποία δε φαίνεται να υπάρχει διαφυγή». Ο ίδιος σημειώνει:
Tα γεγονότα είναι τα εξής: Οι αλυσίδες καταστημάτων κυριαρχούν στις κεντρικές λεωφόρους μας. Οι διαφημίσεις κυριαρχούν στα μίντια. Οι φίρμες κυριαρχούν στην κουλτούρα μας - σε τέτοιο βαθμό που η κατοχή των «σωστών» προϊόντων καθορίζει τι θεωρείται «νορμάλ». Για κάποιους ανθρώπους δεν είναι ζήτημα - ψωνίζουν για ευχαρίστηση, αγαπούν τις μεγάλες φίρμες και νοιώθουν άνετα με το να γίνονται και οι ίδιοι αντικείμενα πώλησης καθημερινά. Όχι πια. Θα σας δώσω τρεις λόγους:
1. Η μη-αναγκαία κατανάλωση είναι η ριζική αιτία για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα - το περιβάλλον, η οικονομία και η κουλτούρα της καθημερινότητας επηρρεάζονται από την κατευθυνόμενη παρόρμηση για καταναλωτική ανάπτυξη.
2. Ο καταναλωτισμός δε δουλεύει - στο ότι υποτίθεται θα μας κάνει ευτυχισμένους. Δεν λειτουργεί με προοπτική διάρκειας. Το να αγοράζεις είναι σαν ναρκωτικό - η στιγμιαία έξαψη είναι φανταστική, αλλά δεν είναι ποτέ αρκετή.
3. Αρχίζουμε να χάνουμε την επιλογή. Υπάρχουν εκατομμύρια από εναλλακτικές δυνατότητες κατανάλωσης στα ράφια. Αλλά η εναλλακτική στον καταναλωτισμό δεν είναι μια από αυτές. Στην πραγματικότητα είναι αδύνατον να ζεις δίχως τυποποιημένες φίρμες και να παραμένεις φυσιολογικός.
Ο υποτιτλισμός στα ελληνικά έγινε από το χρήστη του youtube falakrosepanastaths.

Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

το τοίχος του μίσους

οι συνέπειες του Τείχους που χτίζει το Ισραήλ στερώντας από τους Παλαιστίνιους κάθε ελπίδα επιβίωσης. The Wall of Hate that is being build by Israel, stealing palestinian land. Greek subtitles, narration in english

http://www.intifada.gr/cgi-bin/pages/...
http://www.intifada.gr/


Δευτέρα, 10 Μαΐου 2010

Το Facebook έγινε ένας κατεργάρης

[enhanced-buzz-5286-1256139274-0.jpg]
  Το Facebook έγινε ένας κατεργάρης, μεθυσμένος από τα όνειρά ιδρυτή του Mark Zuckerberg για παγκόσμια κυριαρχία. Ήρθε η ώρα το υπόλοιπο οικοσύστημα του web να το αναγνωρίσει και να εργαστεί για την αντικατάσταση του με κάτι ανοιχτό.
   Το Facebook συνήθιζε για να είναι ένα μέρος για να μοιραστείτε τις φωτογραφίες και τις σκέψεις με τους φίλους και την οικογένεια και ίσως να παίξετε μερικά ηλίθια παιχνίδια που σας επιτρέπουν να προσποιείσαι ότι είστε μαφία ένας Δον ή homesteader. Έγινε ένας πολύ χρήσιμος τρόπος για να συνδεθείτε με φίλους σας, μακρινούς φίλους και τα μέλη της οικογένειας σας. Ακόμα κι αν δεν θέλουν πραγματικά να διατηρηθεί η επαφή μαζί τους.
   Σύντομα όλοι – συμπεριλαμβανομένου και του θείου σας Γιάννη,  και εκείνος ο τύπος που μισούσατε από την τελευταία σας δουλειά – είχαν ένα προφίλ.
   Και το Facebook συνειδητοποίησε ότι αυτό το δίκτυο του ανήκει.
   Τότε το Facebook αποφάσισε να μετατρέψει την  “σελίδα του προφίλ σας” σε απευθείας σύνδεση με τη ταυτότητά σας – γνωρίζοντας, δικαίως, ότι υπάρχει χρήμα και εξουσία εκεί όπου οι άνθρωποι αυτοπροσδιορίζονται. Αλλά για να γίνει αυτό, οι άνθρωποι στο Facebook έπρεπε να βεβαιώσουν ότι οι πληροφορίες που δίνετε ήταν δημόσιες.
   Έτσι, τον Δεκέμβριο, με τη βοήθεια νεοπροσλαμβανόμενων εμπειρογνωμόνων της ιδιωτικής εταιρίας Beltway, τήρησε τις υποσχέσεις της ιδιωτικής ζωής και πολλές από τις πληροφορίες του προφίλ σας, τις έκανε δημόσιες από προεπιλογή. Αυτό περιλαμβάνει και την πόλη που ζείτε, το όνομά σας, τη φωτογραφία σας, τα ονόματα των φίλων σας και των αιτίων που έχετε υπογράψει να συμμετέχετε.
   Αυτή την άνοιξη του Facebook το πήγε ακόμα ένα βήμα περισσότερο. Όλα τα αντικείμενα που όπως έχετε δηλώσει  ότι σας αρέσουν, πρέπει να είναι δημόσια και να συνδέονται με δημόσιες σελίδες-προφίλ. Εάν δεν θέλετε να συνδέονται και να δημοσιοποιούνται, τότε απλά δε μπορείτε να τα βάλετε εκεί - αν και το Facebook κρέμεται όμορφα επάνω τους στη βάση δεδομένων του, ώστε να αφήσει τις πληροφορίες  στους διαφημιστές που σας στοχεύουν.
   Αυτό περιλαμβάνει τις προτιμήσεις σας στη μουσική, πληροφορίες για την απασχόληση σας, προτιμήσεις διαβάσματος, σχολεία, κλπ. Όλα τα πράγματα που συνθέτουν το προφίλ σας. Όλα  αυτά πρέπει να είναι δημόσια – και συνδέονται με  δημόσιες σελίδες για κάθε ένα από εκείνα τα κομμάτια του info – ή δεν μπορείτε να τα έχετε καθόλου. Αυτό είναι μετά βίας μια επιλογή, και το όλο σύστημα είναι μια πολύπλοκη τρέλα.
   Ταυτόχρονα, η εταιρεία άρχισε να στέλνει στοιχεία του προφίλ σας αμερόληπτα για την Yelp, την Πανδώρα και την Microsoft – έτσι ώστε εάν βρίσκεστε στις ιστοσελίδες τους, ενώ έχει ήδη συνδεθεί στο Facebook, οι τοποθεσίες μπορούν να «προσωποποιήσουν» την εμπειρία σας, όταν εμφανίζονται. Μπορείτε να δοκιμάσετε να αποχωρήσετε μετά το γεγονός, αλλά θα χρειαστεί ένα μεταπτυχιακό στη γραφειοκρατία Facebook για να το σταματήσετε οριστικά....

Κυριακή, 2 Μαΐου 2010

Φτιάξτε τον κόσμο σας και φωνάξετε με

μέχρι τότε αφήστε με να ζω στον δικό μου.

το βρήκα γραμμένο σε τοίχο κάποιας μπυραρίας στην παλιά Λευκωσία.

Κυριακή, 25 Απριλίου 2010


Το βιβλίο και η μικρού μήκους ταινία The Shock Doctrine της Naomi Klein, αναφέρονται στο πως οι πολιτικές της ελεύθερης αγοράς, έχουν ανέλθει σε εξέχουσα θέση σε χώρες όπως τη Χιλή (υπό την ηγεσία του Pinochet), τη Ρωσία (υπό το Γιέλτσιν), τις Ηνωμένες Πολιτείες (π.χ. στην Νέα Ορλεάνη μετά από τον τυφώνα Katrina), την ιδιωτικοποίηση της οικονομίας του Ιράκ (υπό την Προσωρινή κυβέρνηση συνασπισμού), στην Βρετανία (επί Θάτσερ) και αλλού, όχι επειδή οι ηγέτες εκεί ήταν αρκετά δημοφιλείς, αλλά επειδή ώθησαν κατευθείαν όλες τις επίπονες πολιτικές και μεταρρυθμίσεις στις οποίες αντιδρούσε η κοινωνία, ενώ οι πολίτες των χωρών αυτών ήταν κλονισμένοι και αποπροσανατολισμένοι από τις καταστροφές ή τις αναταραχές που λάμβαναν χώρα ώστε να είναι ανίκανοι να αντιδράσουν. Το σχέδιο είναι βρώμικο και απλό: Κάθε φορά που υπάρχει μια κρίση, να προωθούνται όλες οι επίπονες και απάνθρωπες μεταρρυθμίσεις.
Παρόμοιες κρίσεις συμβαίνουν και τώρα όπως ή οικονομική κρίση. Έτσι βλέπουμε πάντα πως οι μόνοι αρμόδιοι για να λυσουν αυτά τα προβληματα είναι οι εκλεγμένοι ηγέτες όλων των χωρών και κυρίως των πλουσιότερων. Έτσι βλέπουμε ο κόσμος να έχει αγωνιά για να ξεπεραστεί αυτή η κρίση που δημιουργήθηκε σκόπιμα από την οικονομική ελίτ, και που προβάλλεται με εκφοβιστικό τρόπο από τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης), τα οποία αντί να πληροφορήσουν τον κόσμο για τα πραγματικά αίτια που δημιούργησαν αυτή την κρίση, προτιμούν σκοπίμως να τον εκφοβίζουν και να τον τρομοκρατούν με τις συνέπειες που έχει δημιουργήσει αυτή, ώστε να μην μπορεί κανείς να αντιληφθεί τα βρώμικα σχέδια, που εφαρμόζονται με έντεχνο τρόπο από την πολιτική και επιχειρηματική ελίτ παγκοσμίως, με μοναδικό πάντα γνώμονα το κέρδος.
Είναι Φανερό ότι αυτή η κρίση δημιουργήθηκε εσκεμμένα ώστε να γίνουν κάποιες αλλαγές στο οικονομικό σύστημα παγκοσμίως. Γι αυτό μην απορήσετε άμα δείτε τις οικονομίες της Βόρειας Αμερικής να συνενώνονται μεταξύ τους ή στην Ελλάδα να δούμε περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα των πάντων σε ντόπιους και ξένους επιχειρηματίες, ώστε να μπορέσει ξεπεραστεί το δημόσιο χρέος - το οποίο πάντα θα υπάρχει, αφού είναι το μόνο μέσο που υποκινεί χώρες και κοινωνίες
(ξεπούλημα στους Κινέζους λιμάνια και στους Γερμανούς τις τηλεπικοινωνίες κ.τ.λ.) καθώς επίσης και την λήψη περισσότερων φορολογικών μέτρων σε βάρος των φτωχών ώστε να ξεπεραστεί η κρίση αυτή.

Και επειδή τα ΜΜΕ είναι το μεγαλύτερο μέσο αποπλάνησης σήμερα: Αλήθεια πόσο Σοκαρισμένοι αισθάνεστε μετά από κάθε φορά που βλέπετε τα δελτία ειδήσεων??


Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΛΟΝΙΣΜΟ!

ΟΠΛΙΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ!!!

Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ

Σκεφτείτε ότι τσακωνόμαστε ακόμα μεταξύ μας...

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

η κρίση επεξηγημένη

The Crisis of Credit Visualized [2009][Greek subtitle] from koulis_pet on Vimeo.

the Venus Project

The Venus Project
 Το Venus Project παρουσιάζει μια τολμηρή, νέα κατεύθυνση για την ανθρωπότητα η οποία δεν συνεπάγεται με τίποτα λιγότερο από το συνολικό επανασχεδιασμό του πολιτισμού μας. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σήμερα που ασχολούνται με τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η σύγχρονη κοινωνία μας: την ανεργία, το βίαιο έγκλημα, την αντικατάσταση των ανθρώπων από την τεχνολογία, τον υπερπληθυσμό και τη μείωση των οικοσυστημάτων της Γης.

Όπως θα δείτε, το Venus Project είναι αφιερωμένο στην αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων αυτών με την ενεργή εμπλοκή στην έρευνα, την ανάπτυξη και την εφαρμογή των εφαρμόσιμων λύσεων. Μέσα από τη χρήση καινοτόμων προσεγγίσεων για την κοινωνική ευαισθητοποίηση, εκπαιδευτικά κίνητρα, καθώς και τη συνεπή εφαρμογή των βέλτιστων που η επιστήμη και η τεχνολογία μπορεί να προσφέρει άμεσα στο κοινωνικό σύστημα, το Venus Project προσφέρει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την κοινωνική ποιοτική αποκατάσταση στην οποία τα ανθρώπινα όντα, η τεχνολογίας, και η φύση θα είναι σε θέση να συνυπάρχουν σε μια μακροπρόθεσμη, βιώσιμη κατάσταση δυναμικής ισορροπίας.
Σύνολο Συστημάτων Πόλεων. Όλα τα σχέδια του Venus Project είναι 
σχεδιασμένα από τον Jacque Fresco.Σύνολο Συστημάτων Πόλεων. Όλα τα σχέδια του Venus Project είναι σχεδιασμένα από τον Jacque Fresco.
Visit The Venus Project

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

Η ΕΕ ενισχύει τους εμπόρους όπλων

Δευτέρα, 5 Απριλίου 2010

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι, βλέποντας τις ειδήσεις στην τηλεόραση
ρωτάει τον μπαμπά του:

- "Μπαμπά τι είναι πολιτική;"

Φανερά ικανοποιημένος ο πατέρας που ο γιος του δείχνει σημάδια
ωρίμανσης, του απαντάει με ένα παράδειγμα:

- "Κοίταξε παιδί μου... Μία χώρα είναι σαν μία οικογένεια. Πάρε
για παράδειγμα την δική μας. Η μαμά, είναι σαν την Κυβέρνηση,
κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι. Εγώ, ο πατέρας είμαι σαν το
μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού. Η υπηρέτριά
μας είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που
πρέπει να γίνουν. Εσύ είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα
συμβαίνουν γύρω μας. Τέλος, το μωρό συμβολίζει το μέλλον της
χώρας."

- "Εντάξει μπαμπά",

απαντάει ο μικρός και πηγαίνει σκεφτικός στο
κρεβάτι του. Κατά την διάρκεια της νύχτας, ενώ ο μικρός σκεφτόταν
τα σοφά λόγια του πατέρα του, ακούει κλάματα από την κούνια του
μωρού. Σηκώνετε πάνω, πλησιάζει το μωρό και βλέπει ότι το μωρό τα
έχει κάνει πάνω του. Τρέχει αμέσως στην κρεβατοκάμαρα να το πει
στην μητέρα του. Ανοίγει την πόρτα και την βλέπει να κοιμάται μόνη
της στο κρεβάτι. Ο πατέρας άφαντος. Εκείνη την στιγμή ακούει
ύποπτους θορύβους από το δωμάτιο της υπηρέτριας. Πλησιάζει, κοιτάει
από την μισάνοιχτη πόρτα και βλέπει την υπηρέτρια με τον πατέρα του
να πηδ....

- "Τώρα τι να κάνω", σκέφτεται ο μικρός που τα έχει τελείως χαμένα!

- "Να ξυπνήσω την μαμά; Όχι, θα δει τον μπαμπά με την υπηρέτρια.
Να διακόψω τον μπαμπά; Και τι να του πω; Όχι ντρέπομαι. Τι να κάνω
όμως; Ποιος θα αλλάξει το μωρό; Τι να κάνω..."

Τελικά αποφασίζει να το παίξει αδιάφορος και πάει στο κρεβάτι του
να συνεχίσει τον ύπνο του. Το επόμενο μεσημέρι μετά το φαγητό,
ρωτάει ο πατέρας το γιο:

- "Λοιπόν παιδί μου, σκέφτηκες αυτά που σου είπα χθες;"
- "Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα", απαντάει ο μικρός.
- "Και τι συμπεράσματα έβγαλες γιε μου;"
- Το συμπέρασμα που έβγαλα πατέρα είναι το εξής: "Όταν η Κυβέρνηση
κοιμάται, το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη, η κοινή
γνώμη αδιαφορεί και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα
σκατά!!!"

Κυριακή, 4 Απριλίου 2010

Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

Ιταλία: Ομαδική αγωγή για επιστροφή κονδυλίων που δόθηκαν για εμβόλια κατά του Η1Ν1


Η ένωση των Ιταλών καταναλωτών Codacons ανακοίνωσε ότι θα καταθέσει ομαδική αγωγή με σκοπό να επιστραφούν τα χρήματα που δόθηκαν για τα εμβόλια κατά της γρίπης Η1Ν1 που είχε παραγγείλει η κυβέρνηση.
Η Codacons ζητά από το υπουργείο Υγείας, το υπουργείο Οικονομίας και τον Γενικό Διευθυντή Υγείας να τερματίσουν άμεσα το συμβόλαιο που έχουν συνάψει με τη φαρμακοβιομηχανία που ανέλαβε να προμηθεύσει τη χώρα με εμβόλια κατά της γρίπης Α.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσε η ένωση, στόχος της αγωγής είναι να επιστραφεί στους καταναλωτές-χρήστες του εθνικού συστήματος υγείας (περίπου 60 εκατομμύρια άνθρωποι) το ποσό που έχει ήδη πληρώσει η Ιταλία για την αγορά 24 εκατομμυρίων δόσεων του εμβολίου.

Το ποσό αυτό, που φτάνει τα 186 εκατομμύρια ευρώ "αποτελεί τεράστια σπατάλη, δεδομένης της μικρής αποδοχής που είχε η εκστρατεία για τον εμβολιασμό" και το γεγονός ότι ο συναγερμός για την πανδημία ήταν "αβάσιμος και υπερβολικός".

Μέχρι σήμερα στην Ιταλία έχουν χορηγηθεί μόνο 875.000 δόσεις του εμβολίου αυτού.

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010

H Μουσική Του Κόσμου

H Μουσική Του Κόσμου Στέκεσαι ανάμεσα στα δέντρα, πλαγιά βουνού, μόνος.
Τα μάτια πλημμυρίζουν ζωή. Τίποτα το τεχνητό τριγύρω, μήτε άνθρωπος, μήτε ήχος.
Μόνος.
Μετά από λίγο, οι τυχαίες σκέψεις της καθημερινότητας εξασθενούν, μέχρι που σιωπούν τελείως. Δεν χρειάζεσαι τίποτα, δεν αναζητείς τίποτα.
Απλώς είσαι εκεί.
Καθώς μάτια και πνεύμα ηρεμούν, το βλέμμα καθαρίζει, γίνεται πιο συγκεντρωμένο, πιο σαφές.
Ο άνεμος που πριν περνούσε και σφύριζε ανάμεσα απ΄τα δέντρα, σηκώνοντας τα πεσμένα φύλλα στο πέρασμά του, έπαψε να είναι θόρυβος :
Έγινε τραγούδι.
Ξαφνικά, συνειδητοποιείς πως στ΄ αλήθεια, δεν είσαι μόνος. Είσαι μέρος των πάντων, και τα πάντα είναι μέρος σου, αλυσίδα πραγμάτων, που κυριολεκτικά, είναι ένα.
Καταλαβαίνεις πως κεί που στέκεσαι τώρα, δεν υπάρχουν ανησυχίες, μέλλον «υποχρεώσεις» , λογαριασμοί. Μειδιάς άγρια στη ιδέα τους, σχεδόν ειρωνικά. Σ΄ αυτήν την άψογη ομορφιά, που τελειοποιείται δισεκατομμύρια χρόνια τώρα, γελάς με την απίστευτη φτώχεια του εγκλωβισμού σε αυτό που αποκαλείται «καθημερινότητα» .
Το σώμα ζωντανεύει. Θέλεις να κινηθείς , να τρέξεις, η καρδιά χτυπά τώρα δυνατά, και συντονίζεσαι στον χτύπο της :
Οι φωνές των ανέμων
ή το θρόισμα των φύλλων
οι δίνες τους που υψώνονται
στο ημίφως το φθινόπωρο
η ομίχλη που διαλύεται
στο ανέβασμα του βράχου
ο αχνός τους ψίθυρος
στο άκρο της αντίληψης
μεθυστικός και ρυθμικός
χάιδεμα απαλό,
ανέμισμα τρυφερό στα μαλλιά που μιλάει,
για χαρά και αγάπη
και τύχη ευγνωμοσύνη για την ευκαιρία για το κάθε δεπτερόλεπτο
το κάθε πρωί
το κάθε βράδυ,
το κάθε τι
Το ΄χεις !
Ο κόσμος παίζει μουσική, και το μόνο που έχει να κάνει κάποιος για να την ακούσει, είναι ν΄ ανοίξει τα αυτιά του, να ανοίξει το μυαλό του, και η φύση του θα θυμηθεί, θα προσεγγίσει.
Ο φόβος εμποδίζει τον ωτακουστή. Φοβόμαστε μη χάσουμε αυτά που είμαστε.
Δεν μπορείς όμως να χάσεις κάτι που δεν σου ανήκει.
Χτίζουμε εαυτούς, εικόνα, συμπεριφορές, ιδεολογίες. Σκεφτόμαστε πιο είναι το ορθό, το λογικό, μα αυτά δεν υπάρχουν ! Υπάρχει μόνο το πρότυπο που μέσα του ζούμε ατελώς, ατυχώς, με όνειρα ιδιωτικά, προσδοκίες ιδιωτικές, και τις αναπόφευκτες μόνιμες αγωνίες που προκαλεί μοιραία το ανεκπλήρωτο.
Η μουσική είναι εκεί, σβήνοντας ορισμούς, επεξηγήσεις, τις φλυαρίες του εγώ, που νιώθει φοβισμένο, απομονωμένο, σε διαρκή άμυνα, αγωνιώντας μόνιμα, βγάζοντας αρρώστια.
Η ορχήστρα παίζει εσαεί. Δισεκατομμύρια χρόνια τώρα, ποιος ξέρει σε πόσες μυριάδες κόσμους.
Και βγάζει υγεία.
Υγεία ;
Όταν ταιριάζει το παπούτσι, ξεχνιέται το πόδι.
Όταν ταιριάζει η ζώνη, ξεχνιέται η κοιλιά.
Όταν η καρδιά είναι σωστή, τα υπέρ και τα κακά ξεχνιούνται.
“Να θυμάσαι, όταν είσαι υγιής , δεν έχεις επίγνωση του σώματός σου.
Το σώμα ξεχνιέται. Όταν είσαι άρρωστος δεν μπορείς να ξεχάσεις το σώμα.
Ξέρεις αν υπάρχει κεφάλι αν δεν έχεις πονοκέφαλο;
Όταν έχεις πονοκέφαλο δεν μπορείς να ξεχάσεις το κεφάλι.
Όταν το παπούτσι πιέζει, δεν ταιριάζει.
Όταν δεν έχεις πονοκέφαλο , που είναι το κεφάλι; Το ξεχνάς εντελώς.
Κάθε τι που είναι υγιές ξεχνιέται , αλλά ότι δεν είναι υγιές , το θυμάσαι,
συνεχίζει να σε παρενοχλεί , μια συνεχής ένταση στο κεφάλι.
Ο άνθρωπος της Φύσης δεν ξέρει τον εαυτό του.
Εσύ τον ξέρεις , επειδή είσαι άρρωστος.
Το εγώ είναι αρρώστια , πραγματική αρρώστια.
Επειδή πρέπει να θυμάσαι αδιάκοπα πως είσαι κάποιος.
Αυτό δείχνει πως είσαι άρρωστος. Η αρρώστια δημιουργεί το Εγώ.
Η υγιής φύση ξεχνιέται εντελώς.
Είναι σαν σύννεφο, σαν ελαφρύ αεράκι , σαν βράχος , σαν δέντρο , σαν πουλί , αλλά ποτέ σαν άνθρωπος.
Μόνο στην αρρώστια θυμάσαι.
Το να θυμάσαι είναι ένας μηχανισμός ασφάλειας και σιγουριάς.
Αν έχεις ένα αγκάθι στο πόδι , είσαι υποχρεωμένος να το θυμάσαι.
Ο νούς πηγαίνει συνεχώς στο πόδι, επειδή το αγκάθι πρέπει να βγει απο εκεί.
Αν το ξεχάσεις, το αγκάθι θα μείνει και θα είναι επικίνδυνο,
μπορεί να δηλητηριάσει όλο το σώμα.
Αν υπάρχει πονοκέφαλος, το σώμα σου λέει να τον θυμάσαι , πως κάτι πρέπει να γίνει.
Αν τον ξεχάσεις , ο πονοκέφαλος μπορεί να γίνει επικίνδυνος.
Το σώμα σου λέει πότε υπάρχει αρρώστια.
Όταν κάτι δεν πάει καλά , το σώμα ζητάει την προσοχή σου.
Αλλά όταν το σώμα είναι υγιές , το ξεχνάς.
Όταν το σώμα σου είναι υγιές γίνεσαι ασώματος,
κι αυτός είναι ο μόνος ορισμός για την υγεία.
Υγεία είναι όταν δεν έχεις επίγνωση του σώματος.
Αν υπάρχει επίγνωση του σώματος , σημαίνει πως δεν είναι υγιές.
Το ίδιο ισχύει και για τον νού. Όταν η επίγνωσή σου είναι υγιής , δεν υπάρχει Εγώ , δεν ξέρεις τίποτα για τον εαυτό σου.
Δεν θυμίζεις στον εαυτό σου ” είμαι κάτι”,
είσαι απλώς χαλαρός. Υπάρχεις αλλά δεν υπάρχει Εγώ.
Είναι απλά μια μη οντότητα , μια μη ύπαρξη , αλλά δεν υπάρχει Εγώ.
Δεν υπάρχει αποκρυσταλλωμένο Εγώ. Ο εαυτός δεν είναι εκεί.
Αυτό είναι ένα από τα πιο βαθιά πράγματα που πρέπει να καταλάβεις.
Όταν η καρδιά είναι σωστή, όλα τα υπέρ και τα κατά ξεχνιούνται.
Όταν η καρδιά είναι λάθος , άρρωστη , είσαι συνεχώς φορτωμένος, ανησυχείς.
Αυτό είναι σωστό , αυτό είναι λάθος
και πρέπει να κάνεις το σωστό και να αποφύγεις το λάθος.
Όλη σου η ζωή μετατρέπεται σ ένα αγώνα
πως ν αποφύγεις το λάθος και πως να κάνεις το σωστό.
Δεν είναι αυτός ο δρόμος για να φτάσεις στο σωστό!!
Αυτός είναι ο δρόμος για να χάσεις το σωστό , για πάντα…”
Φώτης Γροντάς

Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Εκρηκτικά νέα για την 11η Σεπτεμβρίου

Πώς είναι δυνατόν 200.000 τόνοι από ατσάλι να διαλυθούν και να καταρρεύσουν σε μόλις 11 δευτερόλεπτα; Αυτή είναι η μόνιμη απορία 9 χρόνια τώρα απλών ανθρώπων αλλά και χιλιάδων αρχιτεκτόνων και μηχανικών. Οι τελευταίοι, μάλιστα, ζητούν από το Κογκρέσο τη σύσταση επιτροπής για εκ νέου διερεύνηση της καταστροφής των Δίδυμων Πύργων και του Κτηρίου 7 στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου κατά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
«Για να καταρρεύσει μια τόσο μεγάλη κατασκευή σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, θα πρέπει να είχε προκληθεί έκρηξη του υλικού εκ των έσω» επισημαίνει ο Richard Gage, αρχιτέκτονας από το San Francisco και ιδρυτής της ΜΚΟ «Αρχιτέκτονες και Μηχανικοί για την Αλήθεια της 9/11» (Architects & Engineers for 9/11 Truth).
O κ. Gage, μέλος του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτόνων, έχει μέχρι σήμερα πείσει περισσότερους από 1.000 συναδέλφους του να συνυπογράψουν αίτηση για την επίσημη διερεύνηση των γεγονότων της 11ης Σεπτεμβρίου. Η αίτηση αυτή μπορεί να βρεθεί στην διαδικτυακή διεύθυνση www. ae911truth.org και είναι ήδη καθ’οδόν προς μέλη του Κογκρέσου.
Η ανάγκη για νέα εξέταση των γεγονότων αυτών προκύπτει, σύμφωνα πάντα με τον κ. Gage, από το γεγονός ότι οι επίσημες έρευνες που διεξήχθησαν είναι γεμάτες «ανεπαρκή, αντιφατικά και ψευδή στοιχεία για τις συνθήκες κατάρρευσης των πύργων.» Ο ίδιος αναφέρεται ειδικά στις έρευνες του Εθνικού Ινστιτούτου Προτύπων και Τεχνολογίας (National Institute of Standards and Technology) και ζητά να διερευνηθούν και δικαστικά τα ευρήματα και οι ερευνητές του.
Ιδιαίτερη έμφαση προσδίδει ο κ. Gage στην κατάρρευση του Κτηρίου 7, ενός ουρανοξύστη 47 ορόφων ο οποίος αν και δεν χτυπήθηκε από αεροσκάφος «κατέρρευσε με επιτάχυνση ελεύθερης πτώσης.» Επιπλέον, τονίζει, πάνω από 100 αυτόπτες μάρτυρες κάνουν λόγο για εκρήξεις και λάμψεις κατά την πτώση των κτηρίων και εκτόξευση κομματιών τους.
Ακόμη, υπάρχουν ενδείξεις «ανεπτυγμένης νανο-θερμικής εκρηκτικής ύλης στην σκόνη γύρω από το Κέντρο Εμπορίου.»
Ο κ. Gage επικαλείται ακόμα νόμο, σύμφωνα με τον οποίο αποτελεί σοβαρό ομοσπονδιακό έγκλημα η απόκρυψη πληροφοριών και απραγία όσων έχουν στοιχεία για έσχατη προδοσία.
Tα στοιχεία που αναφέρονται μπορεί να «επηρεάσουν σημαντικά και την δίκη του Khalid Shaikh Mohammed», ο οποίος κατηγορείται για την επίθεση, καταλήγει ο κ. Gage.

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2010

"The Coca Cola Case"

Το ντοκιμαντέρ "The Coca Cola Case", μία συμπαραγωγή των σκηνοθετών Germán Gutiérrez και Carmen Garcia και του National Film Board of Canada, έχει ξεκινήσει την παγκόσμια περιοδεία του στις 18 Ιανουαρίου από το Μόντρεαλ του Καναδά. Η περιοδεία διοργανώνεται από το National Film Board of Canada και το Cinema Politica και υποστηρίζεται από την εκστρατεία "Stop Killer Coke".
Σε μία περίοδο που η Coca-Cola Co είναι σημαντικός χορηγός των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Καναδά, η εταιρεία προσπαθεί να προωθήσει ένα υπεύθυνο προφίλ. Η αλήθεια, όμως που παρουσιάζει η ταινία "The Coca Cola Case" είναι πολύ διαφορετική.
Στις ΗΠΑ έχουν υπάρξει αγωγές κατά της Coca-Cola και της λατινοαμερικανικής εταιρείας εμφιάλωσης της,Coca-Cola FEMSA. Οι αγωγές αυτές στηρίζονται σε κατηγορίες εναντίον της εταιρείας εμφιάλωσης της Coca-Cola στην Κολομβία ότι έχει συνάψει συμβάσεις ή έχει με άλλους τρόπους υποστηρίξει παραστρατιωτικές δυνάμεις ασφαλείας που χρησιμοποιούσαν ακραία βία και δολοφόνησαν, βασάνισαν ανθρώπους ή και φίμωσαν ηγέτες συνδικαλιστικών οργανώσεων.
Οι αγωγές έχουν υποβληθεί από δύο πλευρές στην ταινία. Τον Terry Collingsworth της Διεθνούς Εισαγγελίας Εργασίας και τον Dan Kovalik της Ένωσης Μεταλλουργών Σιδήρου για λογαριασμό της SINALTRAINAL – πρόκειται για τη μεγάλη ένωση που εκπροσωπεί τους εργαζόμενους στην Coca-Cola της Κολομβία. Ένας αξιωματικός της SINALTRAINAL συνόψισε τη σοβαρότητα της κατάστασης, δηλώνοντας: «Αν χάσουμε τον αγώνα κατά της Coca-Cola, πρώτα θα χάσουμε την ένωση μας, μετά τις θέσεις εργασίας μας και στη συνέχεια τη ζωή μας".
Η υπόθεση της ταινίας: Από το 2002, πάνω από 470 εκπρόσωποι εργαζομένων έχουν σκοτωθεί βάναυσα, συνήθως από παραστρατιωτικούς που έχουν προσληφθεί από ιδιωτικές εταιρείες με πρόθεση τη σύνθλιψη των εργατικών συνδικάτων. Μεταξύ των αδίστακτων εμπορικών εταιριών, βρίσκεται και η πασίγνωστη σε όλους μας, Coca-Cola.
Ο αδερφός του Martin Gil, Isidro που εργαζόταν στο εργοστάσιο εμφιάλωσης Coca-Cola στην Carepa, δολοφονήθηκε επειδή ήταν μέλος μιας ομάδας διαπραγμάτευσης των εργαζομένων. Όπως τα περισσότερα βίαια εγκλήματα κατά των ηγετών των συνδικαλιστικών οργανώσεων που διαπράττονται στην Κολομβία, οι ένοχοι για τη δολοφονία του Gil δολοφονία δεν τιμωρήθηκαν.
Ωστόσο, οι δικηγόροι Daniel Kovalik και Terry Collingsworth, καθώς και ο ακτιβιστής Ray Rogers – διευθυντής της εκστρατεία "Stop Killer Coke", παρενέβησαν και δρομολόγησαν μία φιλόδοξη σταυροφορία κατά του γίγαντα Coca-Cola. Επί τρία χρόνια, οι κινηματογραφιστές Germán Gutiérrez και Carmen Garcia ακολουθούν τους ήρωες σε μία νομική σύγκρουση Δαβίδ και Γολιάθ. Από τη Μπογκοτά στη Νέα Υόρκη, από τη Γουατεμάλα έως την Ατλάντα, από την Ουάσιγκτον μέχρι τον Καναδά, "The Coca-Cola Case" απαθανατίζει την αγωνία του σκληρού δικαστικού αγώνα.
Οι δικηγόροι έχουν καταθέσει αρκετές φορές στο ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ κατά της Cola-Cola για δολοφονίες, απαγωγές και βασανιστήρια που διαπράττονται στην Κολομβία και τη Γουατεμάλα. Με τη συνδρομή του ακτιβιστή, Ray Rogers, τα έβαλαν επίσης με το σήμα της Ατλάντα, με την προώθηση της εκστρατείας Killer Coke, που είχε ως στόχο να προκαλέσει τα κολέγια και τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ να μποϋκοτάρουν το αναψυκτικό.
Στον αντίποδα οι δικηγόροι της Coca-Cola Co έχουν αποστείλει επιστολή στο Cinema Politica η οποία αναφέρει "Με την παραλαβή της παρούσας επιστολής, είστε ενήμεροι, ότι περαιτέρω προβολή της ταινίας από ή μέσω του Cinema Politica θα ήταν μία εν γνώση δημοσιοποίηση εμπιστευτικών πληροφοριών της TCCC, όπως προβλέπεται στη συμφωνία εμπιστευτικότητας των μερών και την τελική διάταξη του διακανονισμού. Η Coca-Cola διατηρεί το δικαίωμα χρήσης των ένδικων μέσων σε σχέση με οποιαδήποτε μελλοντική προβολή της ταινίας.
Το Cinema Politica, ωστόσο, υποστηρίζει ότι δεν πρόκειται να υποκύψει στις πιέσεις της Coca Cola – τουλάχιστον όχι χωρίς μία αξιοπρεπή μάχη - και να σταματήσει την προβολή σε εθνικό επίπεδο του αμφιλεγόμενου ντοκιμαντέρ επειδή προβάλει μία άσχημη εικόνα της εταιρείας. Η μάχη έχει πάντως ήδη ξεκινήσει με φρενήρεις ρυθμούς, με μία μεγάλη εκστρατεία μέσω Facebook.
Τετ 27/01/2010, tvxsteam


Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

περί φασισμού


Φασισμός δεν είναι να πιστεύεις ότι καποιος άλλος είναι κατώτερος σου ή κάποιος που δεν του αξιζουν τα ίδια δικαιώματα με σένα.
Αυτός που πράττει κατι κακό ενάντια σε κάποιο που θεωρει κατώτερο ή υποκινεί άλλους να το κάνουν αυτός είναι φασίστας.
Ομως φασισμός είναι και το να θεωρείς οτι καποιος δεν έχει το δικαιωμα να πιστεύει ότι κάποιος είναι κατώυερος του ή ότι δεν έχει τα ίδια δικαιώματα με αυτόν.

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

CHEMTRAILS ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ


Οι φωτογραφίες τραβηχτηκαν στις 27/01/2010 στις 4 μ.μ.
Θετικά είναι τα μηνύματα που έρχονται από την Κύπρο. Αρκετός κόσμος άρχισε να αφυπνίζεται σχετικά με το φαινόμενο των chemtrails αλλά και του HAARP (γιατί στο νησί υπάρχει τέτοιο σύστημα στις αγγλοαμερικάνικες βάσεις) και πίεσε τους αρμόδιους για απαντήσεις. Ανταποκρίθηκαν ο βουλευτής των Οικολόγων Πράσινων κ. Γιώργος Περδίκης, ο οποίος κατάθεσε σχετική ερώτηση για περαιτέρω συζήτηση στην Κυπριακή Βουλή στις 7 Ιανουαρίου 2009 (μπορείτε να την δείτε εδώ : http://www.parliament.cy/parliamentgr/008_02/by_name/gioryo_perdiki.htm)
Την παραθέτω πιο κάτω:
Ερώτηση με αρ. 23.06.009.03.287, ημερομηνίας 7 Ιανουαρίου 2009, του βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας κ. Γιώργου Περδίκη
«Πρόσφατα έχει παγκόσμια δημιουργηθεί μεγάλη ανησυχία λόγω των πληροφοριών που αφορούν ανεξήγητα ίχνη αεροψεκασμών (chemtrails) στον ουρανό. Τέτοια ίχνη αεροψεκασμών εμφανίζονται και στον κυπριακό ουρανό. Γεννιέται το ερώτημα αν οι γραμμές αυτές προέρχονται από αεροσκάφη τα οποία μετέχουν σε οποιεσδήποτε μετεωρολογικές εργασίες ή μετρήσεις ή αν πρόκειται για μέρος του πιθανολογούμενου προγράμματος ψεκασμού με οξίδια αλουμινίου και βαρίου σε clusters πολυμερών ή αν πρόκειται για πρόγραμμα μελέτης των ιδιοτήτων και συμπεριφοράς της ιονόσφαιρας, για ενίσχυση των επικοινωνιών και των συστημάτων παρακολούθησης για ειρηνικούς και στρατιωτικούς σκοπούς (το γνωστό HAARP).
Παρακαλώ τον αρμόδιο υπουργό να πληροφορήσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων αν γνωρίζει από πού προέρχονται αυτά τα χημικά ίχνη στον κυπριακό ουρανό και αν έχουν μελετηθεί οι πιθανοί κίνδυνοι για την υγεία των ανθρώπων και του περιβάλλοντος.»